Yaşlı bir marangozun emeklilik çağı gelmişti. İşvereni olan müteahhide, çalıştığı konut yapım işinden ayrılmak ve eşi ve ailesiyle birlikte daha özgür bir yaşam sürme tasarısından söz etti. Çek olarak aldığı ücretini elbette özleyecekti. Fakat yine de emekli olmak ihtiyacındaydı. Müteahhit, marangozun ayrılma kararına üzüldü ve ondan, kendine bir iyilik olarak, son bir ev daha yapmasını rica etti. Bu teklif marangozun hiç hoşuna gitmedi, ama kabul edip işe girişti. Ne var ki gönlü yaptığı işte değildi. Baştan savma bir işçilik yaptı ve kalitesiz malzeme kullandı. Hayatında yaptığı en berbat, dayanıksız evi yaptı. İşini bitirdiğinde, müteahhit evi gözden geçirmek için geldi ve içeri girmeden evin anahtarını marangoza uzattı, “Bu ev senin, sana benden hediye, ömrünün kalan kısmını bu evde yaşayacaksın, güle güle kullan” dedi. Marangoz çok şaşırmış ve çok utanmıştı. Keşke yaptığı evin kendi evi olduğunu bilseydi! O zaman onu böyle yapar mıydı?  

Almanya'nın Wuppertal kentinde kısa bir süre önce Avrupa'nın ilk "Junior Üniversitesi" açıldı. Bu üniversitede çocuklar ve gençlere not baskısı olmadan bilimsel eğitim veriliyor.

"Çocuklar bizim geleceğimiz" sözü her kültürde dile getirilen bir ifadedir. Bu söz aslında gençlere karşı sorumluluğu da artırıyor. Geleceğimiz olan bu gençlerin iyi bir eğitim almalarının sağlanması önemli. Wuppertal'deki Junior Üniversitesi'nin de amacı bu. Ancak kurumun hedefi not ve başarı baskısı olmadan, genç öğrencilere matematik, doğa bilimleri ve teknik gibi konuları sevdirmek. Bu nedenle eğitim de diğer kurumlardakine göre biraz daha farklı oluyor.

Radyodan ses nasıl gelir? Ya da elektrik, prize nasıl ulaşır? Aklında bu gibi sorular bulunan herkes, cevaplarını Wuppertal'deki Junior Universitesi'nde bulabiliyor. Burada çocuklar ve gençler, bilimin faklı yanlarını öğreniyor.

Üniversitenin fikir babası olan Prof. Dr. Ernst-Andreas Ziegler, verilen eğitimi şöyle özetliyor:

"Junior Üniversitesi, Avrupa genelinde tek. Burası, dört yaşından itibaren çocukların ve gençlerin lise sonuna kadar matematik ve doğa bilimleri konusunda bilgilendirildikleri özel bir eğitim kurumu. Not ya da başarı baskısı olmaksızın, tek hedef çocukların ve gençlerin eğlenerek öğrenebilmelerini sağlamak. Biz herhangi bir materyali takip etmiyoruz, bir okul gibi çalışmıyoruz, sadece çocukları bütün hayatları boyunca öğrenmekten keyif ve neşe duyacakları biçimde şekillendirmek istiyoruz."

600 öğrenci okuyor

Bu ütopik eğitim konsepti öğrenciler ve veliler tarafından büyük bir heyecanla karşılanmış. Bekleme listesinde olanların sayısı da bir hayli yüksek. Şu anda üniversitedeki öğrencilerin sayısı 600 civarında ve bunun artacağı yönünde göstergeler var. Junior Üniversitesi'nde okumak öğrencilerin deneyler yoluyla deneyimler edinmeleri anlamına geliyor. Üniversitedeki "maceralı matematik" ya da "doğa bilimleri sihirli laboratuarı", hepsi merak uyandıran kavramlar.

Eğlenerek öğreniyorlar

Üniversitenin konsepti, bağımsız deneyler ve pratik deneyimlerin kombinasyonuyla çocukların doğrudan öğrenmesini sağlamak. Wuppertal'daki üniversitede zoolog olan Prof. Dr. Gela Preisfeld, bilimin her zaman karmaşık olması gerekmediğini belirtiyor. Preisfeld, "Görevlerimizden biri, her zaman karmaşık bilgileri alıp onları küçük elementlere dönüştürmek ve düzenlemek. Ve tamamen düşük seviyelerdeki ya da küçük seviyelerdeki çocuklar için böyle bir şey yapmak oldukça zor" ifadelerini kullanıyor.

Büyük öğrenciler de ders veriyor

Bu sadece orada çalışan eğitmenler için zorlu bir görev değil. Üniversitedeki eğitmenlerin ve ekonominin en üst düzeyindeki isimlerin yanı sıra, üst sınıflardaki öğrenciler de burada eğitim veriyor. Roket projesiyle daha önce ödül alan Stefan Rath da bunlardan biri. Rath okul arkadaşları Thorben Heckt ve Jan Ehrke ile birlikte genç öğrencileri roket tekniği hakkında bilgilendiriyor.

Stephan Rath, genç öğrencilerle çalışmaktan mutluluk duyuyor. Yaptığı işi bir zorluk olarak görmeyen Rath, şöyle konuşuyor:

"Burada, Junior Üniversitesi'nde her branştan eğitmenler var. Wuppertal'daki üniversitenin eğitmenleri burada da eğitim veriyorlar. Bizim diğerlerine göre daha fazla avantajımız olduğunu düşünüyorum. Diğer eğitmenler belki daha yaşlı ya da farklı bir pozisyonları var. Ben bizim avantajımızı şöyle görüyorum. Yaş itibariyle öğrencilere daha yakınız ve onları daha iyi anlayabiliriz. Biz bunda bir dezavantaj görmüyoruz. Aslında durum bunun tam tersi".

İlköğretim okulları 3’üncü sınıflara dağıtılan ‘İlköğretim Matematik 3 Öğrenci Çalışma Kitabı’nda yer alan mantık sorusu tartışma çıkarttı.

MİLLİ Eğitim Bakanlığı tarafından ilköğretim okulları 3’üncü sınıflara dağıtılan ‘İlköğretim Matematik 3 Öğrenci Çalışma Kitabı’nda yer alan mantık sorusu tartışma yarattı. Bu sorunun ilköğretim üçücü sınıf öğrencileri için ‘kazık soru’ olduğu belirtilirken, Konya İl Milli Eğitim Müdürlüğü, konuyu Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu'na iletme kararı aldı.

Milli Eğitim Bakanlığı tarafından İlköğretim Okulları için, Hülya Nalan Mamaç, Nevzat Ünsal ile Fatma Derya Yavuz’un yazdığı yeni müfredata göre hazırlanan İlköğretim 3’üncü sınıf Matematik Öğrenci Çalışma Kitabı’nın 85’inci sayfasındaki soru dikkat çekti. Kitapta, ‘İlginç’ başlığıyla verilen soru şöyle:

“Levent ve Bülent oğullarıyla balık tutmaya gittiler. Levent oğlunun tuttuğu balığın iki katı kadar balık tuttu. Bülent de oğlunun tuttuğu balığın iki katı kadar balık tuttu. Toplam 21 balık tutulmuştu. Levent’in oğlunun adı Mert’ti.
- Bülent’in oğlunun adı nedir?
- Her biri kaç balık tutmuştur?”

TALİM TERBİYE KURULU'NA İLETİLDİ

Konya İl Milli Eğitim Müdürü Halil Şahin, yeni müfredatta ezberciliğin yerine çocukların araştırmaya yönelik bir eğitim görmelerinin hedeflendiğini söyledi. Kitapta yer alan ‘kazık soru’ ile ilgili uzmanlarla değerlendirme yaptıklarını belirten Halil Şahin şunları söyledi:
“Sorunun soruş şekli, rakamların içerisinde verilen bilgiler, bir babanın evladının isminin ne olup olmadığı yok. Herkesin soruyu görür görmez cevabı şu diyeceği bir şey yok. Arkadaşlarımızla toplanıp konuyu Talim Terbiye Kurulu'na iletme kararı aldık.”

Anne babalara tavsiyeler

İlköğretimde öğrencilerin başarısı için öğretmene düşen görevlerin yanında anne-babaya düşen görevler de vardır. Fakat başarıda asıl belirleyici unsur öğrencinin kendisidir. Öğretmenlerin önemli bir kısmı, mesleğe başladıktan uzun yıllar sonra geri dönüp baktıklarında ilk öğretmenlik yıllarında ilkokul öğretmenlerinin davranışlarını taklit ettiklerini fark ederler. Bu durum bize ilköğretimin öğrenci için ne anlam ifade ettiği konusunda önemli ipuçları vermektedir.

Öncelikle çocuklarımızın yüksek başarısı için inanmamız ve farkında olmamız gereken ilkeler şunlardır:

Her çocuk kendine özgü yaratılmıştır. Öğrenme süreci her öğrencinin öğrenmesini kolaylaştıracak şekilde tasarlanmalıdır.

"Öğrenmeyi öğrenme" becerisini kazandırmak öncelikli hedeftir. İnsanlara her gün bir balık vereceğimize balık tutmasını öğretmeliyiz. Bunun için okuma alışkanlığı yoluyla bilgi ve kavramlar; karakter eğitimi yoluyla değerler; uygulama yapılması yoluyla beceriler geliştirilmelidir.

Her bilgi, öğrencinin kendisi tarafından keşfedilmelidir. Öğretmen ve anne-baba öğrenmek amacıyla soru sorarak (imtihan etmek için değil), görüş alışverişinde bulunarak, öğrencinin düşünme ve bilgiyi keşfetme becerisini geliştirmelidir. Hiç bir bilgi sizin keşfettiğiniz bilgi kadar değerli değildir. Tanımlardan uzak durmalı, çocuğa sorular sorarak cevapları bulması sağlanmalıdır.

Daha iyi öğrenme sonuçları elde edebilmek için öğrencilerin öğrenmeyi istemeleri sağlanmalıdır. Bunun için öğrencinin öğrendiği önceki bilgileri hatırlaması sağlanmalı ve bu bilgileri kullanmasına fırsat verilmelidir. İnsanın bilgileri hatırladığını ve onları kullanarak bir eser ortaya koyduğunu görmesi, öğrenmek için daha istekli olmasını sağlar.

Her çocuk farklı yaratılmıştır. Dolayısıyla her çocuk farklı yöntem ve teknikle daha iyi öğrenir. Öncelikle öğrencinin hangi yöntem ve teknikle öğrenebildiğini tespit ederek eğitim - öğretim materyallerimizi bu özelliklere göre hazırlamalıyız. Örneğin; görerek ve duyarak öğrenen bir çocuk için not tutturarak (yazdırarak) öğretmeye çalışmak tam bir işkenceye dönüşecektir.

Anne-babalar olarak neler yapmalıyız

Çocuklarımızı  en iyi biz tanıyoruz. Okulla ilgili hoşlandığı veya hoşlanmadığı şeyleri onlarla konuşmalıyız. Başarısızlık nedenlerini tespit etmeliyiz. Öğretmenleri ve rehber öğretmenleriyle iletişim kurarak yüksek başarı kazandıracak yöntem ve tekniklerde mutabık kalmalıyız.

Henüz derste işlenmemiş yeni konuları öğretmeye çalışmamalı bunu öğretmenlerimize bırakmalıyız. Görevlerde (ödevlerde) sadece yönlendirici soru sorarak ve geçmiş öğrenmelerini hatırlamasını sağlayarak katkıda bulunmalıyız. Çünkü beyin tembelliği alışkanlık haline gelebilir. Bu bizim görevimiz değil çocuğumuzun görevidir.

Eğer öfkelenmeyeceksek çocuğumuza katkı yapmaya çalışmalıyız. Çocuğumuzun en büyük korkularından biri bizim sevgimizi ve güvenimizi kaybetmektir. Küçümseme, eleştirme, yargılama, emsalleriyle karşılaştırma, başarısızlıkla suçlama, çocuğumuzun özgüvenini kıracak, önemli yeteneklerinin körelmesine neden olacaktır. Her fırsatta onu takdir ettiğimizi fark ettirmeliyiz.

Varsa okulla ilgili yaşadığı duygusal sorunlarında çocuğumuza yardımcı olmalıyız. Bunun için çocuğumuza özel zamanlar ayırmalı; onunla konuşmalı, dertleşmeliyiz. Çünkü öğretmenini ve arkadaşlarını sevmesi yeni öğrendiği bilgi ve becerileri de severek kullanmasına katkıda bulunacaktır.

En önemli görevimiz örnek olmaktır. Düzenli olarak okuyarak örnek olmalıyız. Televizyon ve vb. eğlence araçlarını önce kendimiz sonra çocuklarımız için sınırlandırmalıyız. Bilgi kavramlarla öğrenilir. Okumak, kelime ve kavram hazinemizi arttırarak daha hızlı ve kalıcı öğrenmemizi sağlar.

Hayat boyu öğrenme için, "öğrenmeyi öğrenme" becerisini kazandırmak en önemli hedefimiz olmalıdır.

Nasıl daha başarılı olabilirsiniz?

Sevgili gençler; Bugüne kadar başarılı olan pek çok insanın hayat hikâyesini öğrenmiş veya duymuşsunuzdur. Peki, onları hayatın akışı içinde kaybolup giden başarısız insanlardan ayıran neydi biliyor musunuz?

"Eğer bir işi başarabileceğine inanıyorsan, ne kadar güç olursa olsun, başarırsın. Ama kendini, dünyadaki en basit bir şeyi yapamayacak biri olarak görürsen, köstebek tepecikleri bile senin tırmanamayacağın kadar yüksek tepeler halinde görülür."

Emile Coue'nun bu sözleriyle sorumuzu yanıtladığımızı düşünüyorum. Unutmayın sevgili gençler; sizleri de ÖSS'ye hazırlanırken diğer arkadaşlarınızın gerisinde bırakan birçok olumsuzluk sayabiliriz. Ama bunların hiçbiri başarısızlıkta tek etken değildir. Sizler hayatta hangi işe teşebbüs ederseniz edin, önünüzdeki en büyük engel yine sizsiniz. Çünkü teşebbüs ettiğiniz işle ilgili kafanızda yarattığınız olumsuz düşünceler, içinden çıkamadığınız başaramama korkusu, güvensizlik, yetersizlik endişesi vb. bütün bunlar aşılması zor olan büyük engellerdir ve ne yazık ki, bunların hepsinin mimarı yine sizsiniz. Pek çok kişi bu tür olumsuzluklara yol açan zihin durumunu ve aklından geçenleri kontrol edemeyeceğini düşünür. Oysa zihinsel faaliyetlerinizi ve davranışlarınızı, rahatlıkla kontrol edebilecek kapasitedesiniz. Peki, bunu nasıl yapabilirsiniz? Tabii ki bilinçaltını kullanarak... Çünkü bilinçaltı pek çok yönden inanılmaz derecede güçlü olmasına rağmen insanı kolaylıkla da şaşırtılabilmekte ve söylenen her şeye inanabilmektedir. Bilinçaltınızı yönlendirmek tamamen sizin elinizdedir. Eğer sizler başaramama korkusuyla yatıp kalkarsanız ve "konu eksiğim çok fazla, sürekli dikkatsizlik yapıyorum, sınavlarda hep heyecanlanıyorum, yine başaramayacağım"  tarzında olumsuz düşünceleri dile getirirseniz bilinçaltınız söylediğiniz bu sözlere inanır ve ne yazık ki korktuğunuz şey başınıza gelir başarısızlık! Bu nedenle başaramama korkusunu ve beraberindeki bütün olumsuz düşünceleri zihninizden silip atın. Siz sadece olumlu şeyleri düşünmeye gayret edin, başardığınızı ve bunun sonucundaki olumlu her şeyi hayal edin yani kısaca başarıyı içinizde yaşamaya çalışın. Göreceksiniz her şey daha güzel olacak!

Sevgili gençler; insanlar inanmadıkları şeylerin peşinden koşmazlar. Çünkü inanç olmazsa yapılan hiçbir işten verim alınamaz. Aynı şekilde siz de ÖSS'yi kazanacağınıza gerçekten inanırsanız bu sizin çalışma potansiyelinizi belirler ve sizi inanılmaz derecede güçlü ve enerjik yapar. Henry Ford'un dediği gibi: "Yapabileceğinize de inansanız, yapamayacağınıza da inansanız haklı çıkarsınız."

İşte bu nedenle başarınıza engel olacak her türlü olumsuzluğu içinizden uzaklaştırın, elinizin tersiyle bir kenara itin ve bu tür olumsuz düşünceleri kendinize yasaklayın. Güçlü olun. Gerçekten isterseniz kendinizi kontrol altına alabilirsiniz. Artık bütün olumsuzlukları süresiz bir tatile göndermenin zamanı geldi de geçiyor. Derin bir nefes alın ve ileriye doğru bakın, başarı sizi bekliyor.

Peki, hedef belirlemek size ne kazandırır?

4 Hedef belirleme kendinizi kontrol altında tutmanıza imkân sağlar.

4 Sizi gelişigüzel olayların akışına kapılmaktan alıkoyar.

4 Sizde belirlediğiniz hedeflere ulaşmak için davranış biçimleri geliştirir.

4 Tertipli ve düzenli olursunuz.

4 Planlı ve programlı çalışma alışkanlığı kazanırsınız.

O halde bir an önce hedefinizi netleştirin. İleride ne olmak istiyorsanız bunu büyük bir kâğıda yazın ve size bunu sürekli hatırlatması için çalışma masanızın tam karşısına asın. Bu davranış, hedefinize ulaşma yolunda uyarıcı görevi yapacak ve sizi sürekli canlı tutacaktır. Başarılı olmuş insanların tamamı belli hedefleri olan insanlardır.

Mevlana ne güzel söylemiş: "Gayesi olmayanın varlığından şüphe ederim". Aslında hedef belirleyememek bir yerde kendine güvensizliğin işaretidir de. Ne yazık ki, üniversiteye hazırlık süreci kendine güvensizliği affetmez. Sizler gideceğiniz limanı bilmelisiniz. Rüzgârı arkanıza alarak geleceğe ümitle yürümelisiniz.

Sevgili gençler, hedef belirlemek şart dedik ama doğru hedefi belirleyebilmek çok önemli. Ulaşamayacağınız hedeflerle asla zaman kaybetmeyin. Çünkü gücünüzü aşan hedefler sizi başarısızlığa ve dolayısıyla da mutsuzluğa sürükler. Güveninizi kaybedersiniz ve çalışmanız gereken derslerden uzaklaşırsınız. Sadece gerçekçi bir hedef sizi başarıya ulaştırır. Bu nedenle kendinize karşı dürüst olun. Gücünüzü ve olanaklarınızı doğru tespit edin. Bu sizi gerçekçi bir hedefe ulaştıracaktır.

Önce hedefinizi belirleyin!

"Amacını açık seçik belirlememiş bir kişi dümeni olmayan bir gemiye benzer. Gemi sürekli yol alır, içindekiler çalıştıklarını zannederler. Ancak geminin akıbeti şans ve kadere kalmıştır. Böyle bir gemi kayalara çarparak parçalanacağı gibi, hiç ilgisiz bir limana da gidebilir. Hiçbir rüzgâr onun için yararlı olamaz." Seneca

Her insanın kendine özgü yaşam hedefleri vardır ve herkes bu hedeflere ulaşmak ister. Hedef belirlemek insanların zihinlerindeki bulanıklığı ortadan kaldırır ve düşüncelerini netleştirir. Bu nedenle hedefi belli olan öğrenciler hedeflerine doğru ilerlerken, hedefleri olmayan öğrenciler de Seneca'nın da söylediği gibi rotası belli olmayan bir gemi gibi yaşam denizinde amaçsız bir şekilde dolaşır dururlar. Bu amaçsızlık ne yazık ki yer yer ümitsizliğe ve ÖSS için yeterince çalışamamaya da neden olur. Unutmayın ki başarıya ulaşmanın ilk şartı, hedef belirlemektir. Öyleyse önce yaşamdan ne beklediğinize karar vermelisiniz ve rotanızı çizmelisiniz.

milli gazete